YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/28773
KARAR NO : 2020/12698
KARAR TARİHİ : 21.12.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan
HÜKÜM : 1- Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat
2- Sanıklar …,.. ve … hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçundan, CMK’nın 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat
3- Sanık … hakkında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçundan, TCK’nın 206/1, 43 ve 52/2 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçundan sanıklar …, …, …, …, … ile … hakkında verilen beraat hükümleri müşteki vekili tarafından; resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçundan sanık … hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık … müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;
1a-Müşteki vekilinin temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Suçtan doğrudan zarar görmeyen müşteki …’ın davaya katılma ve hükmü temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca,
b-Sanık … müdafisinin temyiz başvurusunun incelenmesinde;
14.04.2011 gün ve 27905 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 23. maddesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 272. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde “hapis cezasından çevrilen adlî para cezaları hariç olmak üzere sonuç olarak belirlenen 3.000 Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı istinaf yoluna başvurulamayacağı” şeklinde yapılan değişiklik ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen “bölge adliye mahkemeleri faaliyete geçinceye kadar hapis cezasından çevrilenler hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezasına mahkûmiyet hükümlerine karşı temyiz yoluna başvurulamaz” şeklindeki geçici 2. maddesi göz önünde bulundurulduğunda, 14.04.2011 tarihinden sonra doğrudan hükmolunan 3.000 Türk Lirası dahil adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükmünün kesin nitelikte olduğu cihetle, sanık … müdafisinin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.