YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/29477
KARAR NO : 2020/11004
KARAR TARİHİ : 03.11.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, görevi kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 62, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet
TCK’nın 257, 62, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık … hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve görevi kötüye kullanma suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri sanık tarafından, temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Osmaniye Barosuna kayıtlı serbest avukat olarak görev yapan sanık …’ın, katılan … ile temyiz aşamasında bulunan Hınıs Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/39 esas, 2010/56 karar sayılı dosyasını incelemek üzere anlaştıkları, aralarında yaptıkları yazılı anlaşma gereğince sanığa, katılana ait banka hesabından dosya incelemek, vekalet ücreti ve yol masrafı olmak üzere 5000 TL çekmesi hususunda da düzenlenen 21/03/2012 tarih 01101 sayılı vekaletname ile yetki verildiği, bu yetkiye dayanarak sanığın katılana ait hesaptan 6000 TL çektiği, sanığın temyiz aşamasında bulunan dosyayı incelediği veya dosya ile ilgili herhangi bir işlem yaptığına ilişkin dosyada bir belge bulunmadığı, sanığın yazılı sözleşmeye aykırı davranarak katılanın hesabından 1000 TL fazla para çekmek ve dosyanın incelenmesi hususunda anlaşmaya varıldığı halde dosya ile ilgili herhangi bir işlem yapmamak suretiyle üzerine atılı suçları işlediği iddia olunan somut olayda; sanığın savunması, katılan beyanı, tarafların aralarında yaptıkları yazılı sözleşme ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde ;sanığın eyleminin bir bütün halinde 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek ayrıca görevi kötüye kullanma suçundan da hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.