Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2017/30592 E. 2021/1037 K. 10.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/30592
KARAR NO : 2021/1037
KARAR TARİHİ : 10.02.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f-son, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, yanında çalıştığı …’a ait hesaba bağlı olarak verilen İş Bankası Cemalpaşa Şubesi’nin 2006121 numaralı, 30/08/2006 keşide tarihli, 9.950.00 TL bedelli çeki, yetkisi olmadığı halde düzenleyerek çek sahibi ile aralarındaki ticari ilişkiye istinaden müşteki …’e verdiği, …’in de çeki …’e ciro ettiği, bu şekilde sanığın, yanında çalıştığı … adına çek keşide etme yetkisi olmadığı halde çek düzenlemek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanığın 1990’lı yıllardan 2006 yılına kadar …’a ait işyerinde çalıştığı, genel vekaletnamesi olduğu, sanığın çalıştığı süre içinde çok sayıda çek keşide ettiği ve bu çeklerin ödendiği dosya kapsamı ile sabit olmakla, sanığın genel vekaletnamesinin olması ve daha önce işyeri sahibi …’ın bilgisi dahilinde keşide ettiği çeklerin ödenmiş olması birlikte değerlendirildiğinde, uyuşmazlığın katılan ile işyeri sahibi arasında halli gereken hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, sanık tarafından düzenlenen çekin verildiği müşteki … ile işyeri sahibi … arasında ticari ilişki bulunduğu, dolayısıyla suça konu çekin sanık tarafından müştekiye verilmesinde sanığın bir menfaatinin de bulunmadığı anlaşılmakla, nitelikli dolandırıcılık suçunun hile unsurunun gerçekleşmediği eylem nedeni ile beraat hükmü kurulması gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.