YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/31589
KARAR NO : 2021/1437
KARAR TARİHİ : 16.02.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 158/1-f, 43/1, 62, 52/2, 52/4, 53, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın www…..com isimli internet sitesi üzerinden katılanla tanıştığı, sanığın kendisini avukat … olarak tanıtıp katılanla evlenmek istediğini söylediği, aynı zamanda katılana iş teklif ettiği, katılanın da paraya ihtiyacı olması sebebiyle teklifi kabul ettiği, süreçte katılanla sanığın messenger isimli programı üzerinden görüntülü olarak konuştukları ancak yüz yüze bir araya gelmedikleri, sanığın iş teklifi üzerine katılanın İş Bankasında hesap açtığı, sanığın katılandan iş için açtığı hesap ile daha öncesinde de katılana ait olan hesapların şifresini aldığını ve katılanın bilgisi ve rızası olmaksızın katılanın hesabında bulunan toplam 4000 TL’yi uhdesine geçirmek suretiyle üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; katılanın aşamalardaki tutarlı beyanları, sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik ifadeleri, katılanın sanığı teşhisi ile ilgili teşhis tutanağı içeriği, banka havalelerine ilişkin ekran görüntüleri, ATM’den para çekildiğine dair görüntü kayıtları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Sanığın tekerrüre esas alınan adli sicil kaydındaki Balıkesir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2007 tarihli 2008/445 Esas-2008/984 Karar sayılı ilam, suç tarihinden sonra 02/07/2015 tarihinde kesinleşmiş olduğundan tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden sanık hakkında hükmolunan cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.