YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/35598
KARAR NO : 2021/4876
KARAR TARİHİ : 22.04.2021
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 158/1-a,52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca
mahkumiyet
Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;
Sanığın, olay tarihinde daha öncesinde tanımadığı katılanı cep telefonundan arayarak kendisini kalıpçı … olarak tanıtıp merkez camide inşaat işinin olduğu, bu nedenle evinin önündeki kerestelerden birazını alıp ertesi sabah geri getireceğini söylediği, katılanın cami inşaatinde kullanılacağını söylemesi üzerine sanığın talebini kabul ettiği, bunun üzerine sanığın plakası tespit edilemeyen beyaz kapalı kasa bir minibüs ile 2,55×1,25 ebatlarında 15 adet playmut cinsi kalıpları katılanın evinin önünden alıp götürdüğü, akabinde de katılanı aradığı cep telefonu hattını iptal ettirdiği, ertesi gün kalıpları getirmeyince katılanın durumdan şüphelenerek araştırma yaptığında sanığın bahsettiği şekilde bir cami inşaatının olmadığını öğrenmesi üzerine şikayette bulunduğu, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan somut olayda,
Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik çelişkili soyut savunmaları, katılan beyanları, tanık anlatımları, HTS ve telefon kayıtları ile tüm dosya kapsamından; sanığın üzerine atılı dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğine ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafisinin eksik incelemeye, suçun vasfına, fazla ceza tayinine, lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmamasına, savunma hakkının kısıtlandığına ve TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 22/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.