YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/7206
KARAR NO : 2019/3439
KARAR TARİHİ : 04.04.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 62, 52/2-4, 50/1-a maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık … tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılanın…. plakalı aracını sanığın yetkilisi olduğu Kemalpaşa Mah… caddesi üzerinde bulunan otoparka bıraktığı, anahtarını da sanığa verdiği, katılanın aracını almak için otoparka döndüğünde sanığın aracın anahtarını geri vermediği, anahtarı katılanın kendisinin alarak gittiğini beyan ettiği, katılanın yedek anahtarı olmaması nedeniyle aracını çekici yardımıyla otoparktan aldırdığı ve olay nedeniyle katılanın uğradığı zararların karşılanmadığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamından sanığın üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun sübut bulduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;
28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasındaki “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ifadelerinin hükümden çıkarılmasına, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.