YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/7585
KARAR NO : 2019/3703
KARAR TARİHİ : 11.04.2019

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi
SUÇ : Güveni kötüye kullanma, trafik güvenliğini tehlikeye sokma
HÜKÜM : TCK’nın 155/1, 52, 53, 58 maddeleri gereğince ve TCK’nın 179/2, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Güveni kötüye kullanma, trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan …’tan … plakalı aracın katılan … tarafından iki günlüğüne kiralandığı, suç tarihinde katılan … ve sanığın araç ile gezmeye başladığı,katılan …’ın araçtan inerek markete gittiği sırada sanığın aracı alarak gittiği, daha sonra sanığın alkollü halde … plakalı aracı kullanırken almış olduğu alkolün etkisiyle emniyetli bir şekilde araç sevk ve idare edemeyecek halde olması nedeniyle tek taraflı trafik kazası yaptığının iddia edildiği olayda,
1- Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde,
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,
2- Güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde
Sanığın suça konu aracı zilyedi olan katılan …’ın bilgi ve rızası dışında alarak kullanması şeklindeki eyleminin TCK’nın 146. maddesinde düzenlenen kullanma hırsızlığı suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde güveni kötüye kullanma suçundan hüküm kurulması,
Kabule göre,
Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.