YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/8035
KARAR NO : 2019/3923
KARAR TARİHİ : 17.04.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK’nın 155/2, 62/1, 52/2, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Temyiz dışı sanık …’ın İçtaş Sitesi Yönetim Kurulu Başkanı, sanık …’un ise aynı sitenin muhasip üyesi olarak, görev yaptıkları dönemde üyelerden aidat olarak toplanan toplam 40.990,85 TL parayı siteye ait banka hesaplarına yatırmayarak uhdelerinde tutmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; tanık beyanları ve dosya kapsamı itibariyle suç tarihlerinde yönetim kurulu başkanı olan temyiz dışı sanık …’ın mahkumiyetine karar verilmesi, sanık …’in adı geçen temyiz dışı sanığın eylemine iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeterli delil bulunmaması karşısında atılı suçtan beraatına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmolunması,
Kabule göre,
a)Her ne kadar gerekçeli kararda suç tarihi 28/02/2011 olarak gösterilmişse de 19.03.2012 tarihli bilirkişi raporunda; sanık …’un göreve başladığı 10.03.2011-29.01.2012 tarihleri arasında atılı suçun işlendiğinin belirtildiği anlaşılmakla, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 10/03/2011-29/01/2012 olarak yazılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b) Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,
Hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlenmesi halinde ertelenen cezanın tamamen veya kısmen infaz kurumunda çektirileceğine karar verilmesi gerekirken bu hususta hüküm kurulmaması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.