YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/3752
KARAR NO : 2019/436
KARAR TARİHİ : 06.02.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nun 157/1, 62/1, 52, 53/1-2-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılanın postanenin ATM’sinden para çekmek için ATM’ye gittiğinde para çekme işlemini gerçekleştireceği sırada sanığın yanına gelerek katılana “bu paranın hepsini vermez, ben sana yardımcı olayım” dediği, katılanın yardımcı olması için izin verdiği, sanığın katılana bu paranın hepsini vermiyor diyerek kartı iade edip hesabında bulunan parayı postanenin içerisinden çekmek üzere katılanı postane içerisine yönlendirdiği, bu esnada katılanın hesabından 3000 TL’yi çekerek olay yerinden ayrıldığının iddia edildiği olayda; sanığın savunması, katılanın beyanları, teşhis tutanağı, bilirkişi raporu ve dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin verdiği 08/10/2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmesi nedeniyle koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün ONANMASINA, 06.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.