YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3651
KARAR NO : 2020/4546
KARAR TARİHİ : 03.06.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 43/1, 53, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın katılana Mehmet Alkır isimli birinin işsizlere iş bulduğunu, az miktarda para aldığını söylediği, katılanın da Mehmet Alkır’ın alması için temyiz dışı sanık vefat eden Necati adına para gönderdiği, parayı gönderdikten sonra kendisine verilen numaralardan kimseye ulaşamadığı, bu suretle sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan ve tanık beyanları, makbuzlar, telefon tespitleri, uzlaşma sağlanamadığına dair rapor ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas alınan …. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/293 Esas 2003/37 Karar sayılı ilamında iki ayrı suçtan ceza verildiği, birden fazla tekerrüre esas alınabilecek hükümlülüğün bulunması halinde bunlardan en ağırının esas alınması ve hükümde açıkça gösterilmesi gerektiği cihetle; infazda tereddüt doğuracak biçimde hangi suçtan verilen cezanın esas alındığının belirtilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 12. paragrafının tamamen çıkartılarak “TCK 58/6-7 maddesi gereğince …. Ağır Ceza Mahkemesinin 2002/293 Esas 2003/37 Karar sayılı ilamı sonucunda sanığın 765 sayılı TCK’nın 342/1.maddesi gereğince mahkum olduğu 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, tekerrür nedeniyle hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” fıkrasının eklenmesi suretiyle 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.