YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3846
KARAR NO : 2020/12877
KARAR TARİHİ : 23.12.2020
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik, iftira
HÜKÜM : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat
Resmi belgede sahtecilik, İftira ve nitelikli dolandırıclık suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın, katılan kurumun … şubesine mağdur …’a ait sahte kimlik belgesi ile başvuru yaparak 8.150,00 TL tutarında kredi kullanan faili meçhul şahsı tanıyor olduğu, faili meçhul şahıs tarafından kredi başvurusu sırasında bankaya ibraz edilen telefonlardan bazılarının sanığa ait olduğu, sanığın faili meçhul şahsa yardım ederek müsnet suçlara iştirak ettiği, bu suretle üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği somut olayda;
1- İftira suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Katılan kurumun iftira suçu yönünden suçtan zarar gören sıfatı bulunmaması nedeniyle bu suçtan açılan kamu davasına katılmaya hakkı bulunmadığından; katılan vekilinin bu yöndeki temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince REDDİNE,
2-Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçları yönünden verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Sanık savunması, katılan beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamından suça konu kredi sözleşmesindeki imzaların, yazıların ve fotoğrafın sanığa ait olmadığı, sanığın savunmasının aksine mahkumiyetine yeter her türlü şüpheden uzak, açık, kesin ve yeterli delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan kurum vekilinin delillerin değerlendirilmeden hüküm kurulduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 23/12/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.