Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2019/4094 E. 2021/82 K. 11.01.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/4094
KARAR NO : 2021/82
KARAR TARİHİ : 11.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62, 52, 51, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dairemizin bozma ilamı sonucunda dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak; uzlaştırmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın katılandan işe yerleştireceğinden bahisle 10.000 TL para aldığı ancak işe yerleştirmediği, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları ile dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediği sabit olmakla mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına, sanığın katılana borcu olduğu ve ödeyemediği için bu şekilde isnatta bulunulduğuna ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-) Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde, ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,
2-) Sanığa verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezasının ertelenmesine rağmen TCK 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle aynı Kanunun 53/4. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla “30 gün”, “25” gün’ “500 TL” adli para cezası terimlerinin tamamen çıkarılarak, yerlerine sırasıyla “5 gün” “4 gün” ve “80 TL” adli para cezası ibarelerinin eklenmesi ve TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden çıkartılması suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/01/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.