Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2020/11121 E. 2021/1825 K. 23.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11121
KARAR NO : 2021/1825
KARAR TARİHİ : 23.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK 157/1, 31/3, 62, 51, 52, CMUK 326/son maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,
Suça sürüklenen çocuk ile katılanın evlenmeleri maksadı ile tanıştırıldığı, suça sürüklenen çocuğun aslında ablası olmayan dava dışı … isimli kişiyi ablası, abisi olmayan dava dışı … isimli kişiyi de ağabeyi olarak tanıştırdığı, katılan ile suça sürüklenen çocuğun kısa bir süre görüştükten sonra aralarında resmi nikah işlemi yapmaksızın imam nikahı ile dini tören yaparak nikahlandıkları, katılanın suça sürüklenen çocuğa 10.000 TL değerinde ziynet eşyası ve 12.000 TL değerinde giyim eşyası aldığı, yaklaşık 1 ay kadar birlikte yaşadıkları, daha sonra suça sürüklenen çocuğun bir akrabasının düğününe gideceğini söyleyerek kendisine verilen eşyaları alarak katılanın evinden ayrıldığı, bir daha dönmediği, bu suretle üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; suça sürüklenen çocuğun savunması, katılan beyanı, uzlaştırmanın sağlanamadığına dair rapor ve dosyadaki tüm deliller gözetilerek atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dairemizin 07/05/2019 tarih ve 2019/2049 Esas, 2019/4894 Karar sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk lehine olacak şekilde bozulduğu, dolayısıyla lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususta, aynı kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin kısım çıkartılarak yerine ” Suça sürüklenen çocuk sarfına neden olduğu bozma öncesi çağrı kağıdı gideri 29,00 TL, posta gideri 5,10 TL yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsili ile hazineye irat kaydına; bozma sonrası yapılan 3 adet PTT gideri 23,00 TL, uzlaşma gideri 200,00 TL, iki adet tebligat gideri 32,40 TL’nin yargılama giderinin hazine üzerinde bırakılmasına” cümlelerinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.