YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5406
KARAR NO : 2020/9055
KARAR TARİHİ : 24.09.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : TCK.nın 155/2, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında hükmün açıklanmasının geriye bırakılmasına karar verildiği, denetim süresinde başka bir suç işlemesi nedeniyle yeniden yargılama yapılarak geri bırakılan hükmün açıklanmak suretiyle sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın denetim süresinde işlediği ve hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK’nın 86/2. maddesi kapsamında kasten yaralama suçu olduğu, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümlerinin yeniden düzenlendiği, sanığın denetim süresinde işlediği kasten yaralama suçunun önceden de uzlaşma kapsamında olduğu ancak, 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 24. ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2. ve 7. maddeleri de gözetilerek, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp, sanığın denetim süresinde işlediği kasten yaralama suçuna yönelik hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin, uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, denetim süresinde işlediği başka kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının,
Sanığa yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24/10/2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 24.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.