Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2020/8991 E. 2021/3098 K. 17.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/8991
KARAR NO : 2021/3098
KARAR TARİHİ : 17.03.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : TCK’nın 158/1-e-f-son, 43, 62, 52, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Katılan vekilinin 07/03/2016 tarihli dilekçesinin temyiz dilekçesi olmayıp, usul ve yasaya uygun olan kararın onanmasını talep eden temyize cevap niteliğinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Serbest Muhasebeci ve Mali Müşavirler Odası’na bağlı olup mali müşavir olarak çalışan sanığın katılan … ve iktisadı işletmesinin kurulması, muhasebe ve mali müşavirlik işlerini yaptığı, bu kapsamda katılan vakıf tarafından 18/06/2010 tarihinde katılan vakfa ait hesap üzerinden TEB internet bankacılığı işlem yapma yetkisi verildiği, sanığın 2010-2013 yılları arasında kendisine verilen bu yetkiyi kullanarak kendi hesabına toplamda 221.125,00 TL para gönderdiği, para transferinin ortaya çıkmasını engellemek amacıyla da karşılığı olmayan sahte faturalar, kendi özel harcamalarına ilişkin faturalar ve mükerrer ödemeleri tekrardan gider olarak göstererek gizlemeye çalıştığı sanığın bu suretle atılı suçu işlediği iddia edilen olayda;
Sanığın mali müşavirlik görevinin yanı sıra iktisadi işletmenin kurulması işlerine yönelik de anlaşma yapıldığı, sanığın vakıf tarafından kendisine verilen yetkiyi kötüye kullanarak vakıf hesabından kendi hesabına para göndererek uhdesine geçirdiği dikkate alındığında eylemin uzlaşma kapsamında olan TCK 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçu kapsamında kalmasına rağmen vasıfta hataya düşülerek nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.