YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2007/796
KARAR NO : 2008/2720
KARAR TARİHİ : 24.04.2008
Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı … vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat … ile davalı Valilik vekili avukat …, davalı … vekili avukat …. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece davalı Bakanlık yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar Bakanlık adına Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir
2-Davalı Bakanlık 492 sayılı Harçlar Yasa’nın 13/J maddesi uyarınca harçtan muaftır. Mahkemece bu durum gözden kaçırılarak davalı Bakanlığa harç yükletilmesi doğru olmamıştır. Kararın bu yönden bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUKM’nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı Bakanlığın sair temyiz itirazların reddine, 2. bent uyarınca kararın hüküm fıkrası 3 nolu bendinin tamamen karardan çıkarılmasına, yerine “ davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, davacı şirket tarafından yatırılan peşin harcın istek halinde davacıya geri verilmesine,”cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 550,00 YTL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtaydaki duruşmada vekille temsil olunan davalı Bakanlığa verilmesine, 21.1.1982 Sayılı Kanunla değiştirilen 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 24.04.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.