YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/136
KARAR NO : 2008/7772
KARAR TARİHİ : 30.12.2008

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, eser sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkin olup mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı yüklenici, davalı iş sahibinin yurt dışındaki şantiyesine gönderdiği yardımcı elemanın 21.09.2005 ilâ 29.11.2005 arası dönemde orada yaptığı çalışmalarına ilişkin olarak günlüğü 100 Dolar birim fiyattan alacak talebinde bulunmuştur. Davalı iş sahibi, belirtilen çalışma dönemine herhangi bir itirazda bulunmamakla beraber aralarındaki sözleşmeye göre bu elemanın şantiyede yapacağı 30 günlük çalışması karşılığının bedelsiz olacağının kararlaştırıldığını, 30 günü aşan süredeki davacı elemanı çalışmasının davacının hatalı imal ettiği malzemelerin düzeltilmesi için sarfedildiğini belirterek bu hususta kusuru bulunmadığını savunmuş ise de davacı imalâtındaki ayıp veya kusurları kanıtlayamadığı gibi herhangi bir ayıp ihbarında bulunduğunu da ileri sürmemiştir. Şu halde davacı elemanının iddia edilen 21.09.2005 ile 29.11.2005 tarihleri arasında davalının yurt dışındaki şantiyesinde çalıştırıldığının kabulü gerekmektedir. Fakat bunun yanında davacının da anılan süre içinde elemanına fazla çalışma yaptırıldığı iddialarını da kanıtlayamadığı ortadadır.
Taraflar arasındaki sözleşmenin üçüncü sayfasının son paragrafında, davacının görevlendireceği elemanın davalı yanında 30 gün ücretsiz çalışacağı, bu süreden fazla kalınması halinde davalının gün başına 100 Dolar bedel ödeyeceği kararlaştırılmıştır. Bu itibarla yukarıda izah edilen durum çerçevesinde mahkemece yapılacak iş; 21.09.2005 ilâ 29.11.2005 arası dönemden çalışılmayan pazar günleri hesaptan hariç tutularak hesaplanacak 30 günlük ücretsiz sürenin çıkartılması, bundan başka davacının kendi kusuru ile uzamasına neden olduğunu kabul ettiği sekiz iş gününün de mahsup edilmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi olmalıdır. Anılan hususlar dikkate alınmaksızın hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hükme varılması doğru olmamış, verilen kararın bozulması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.