YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/5955
KARAR NO : 2009/5541
KARAR TARİHİ : 21.10.2009
Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı … vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Davacı yüklenici tarafından iş bedelinin tahsili istemiyle açılan davada davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı yüklenici ile iş sahibi davalı Bakanlık tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle mahkemece hüküm altına alınacak miktara %18 oranında KDV uygulanacağının tabiî bulunmasına göre davalı iş sahibinin tüm, davacı yüklenicinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davacı yüklenici dava dilekçesinde alacağın reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep ettiği halde mahkemece hüküm altına alınan alacağa faiz yürütülmemiş olması doğru olmadığı gibi, davalı … hakkında açılan dava husumetten reddedildiği halde karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7/2. maddesi uyarınca davalı yararına maktu vekâlet ücreti tayini gerekirken nisbî vekâlet ücreti tayini doğru olmamış, kararın açıklanan bu nedenlerle bozulması gerekmiş ise de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.
SONUÇ:Yukarıda birinci bendde yazılı nedenlerle davalı Bakanlığın tüm, davacı yüklenicinin ise diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent uyarınca yerel mahkeme kararının hüküm fıkrası ikinci bendine “hükmedilen miktarın 3.000,00 YTL’lik kısmına 13.09.2004 dava tarihinden, 8.121,85 YTL’lik kısmına ise 28.01.2008 ıslah tarihinden itibaren değişen oranlar da gözetilerek reeskont faizi yürütülmesine” cümlesinin eklenmesine, keza hüküm fıkrası onbirinci bendinde (sondan ikinci bent) yer alan “1.334,62 YTL nisbî” rakam ve kelimesinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine “500,00 YTL maktu” ibaresinin yazılmasına, hükmün değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 21.1.1982 Sayılı Kanunla değiştirilen 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince davalı …’ndan harç alınmasına yer olmadığına, 21.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.