Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2008/7152 E. 2009/838 K. 16.02.2009 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/7152
KARAR NO : 2009/838
KARAR TARİHİ : 16.02.2009

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup hakedişten yapılan haksız kesinti nedeniyle alacak istemine ilişkindir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Dava dilekçesinde dava edilen alacağın reeskont faizi ile birlikte tahsili talep edilmiş ise de; yerel mahkemenin 04.11.2004 tarihli ilk kararında kabul edilen alacağa temerrüt tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması kabul edilmiş, davacı vekili bu yönden temyiz talebinde bulunmuş, ancak 24.10.2005 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğinden Dairemizin 27.02.2006 tarih 2005/8195 Esas 2006/1042 Karar sayılı bozma ilâmında davacının temyiz talebinin reddine karar verilmiştir. Bu suretle reeskont yerine yasal faiz uygulanması doğru olmamakla birlikte bozma kapsamı dışında kaldığından 09.05.1960 gün, 21/9 sayılı ve 04.02.1959 gün 1957/13 Esas 1959/5 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararları uyarınca davalı yararına usulî kazanılmış hak oluşmuştur. Bu durumda kabul edilen alacağa yasal faiz yürütülmesine karar verilmesi gerekirken reeskont faizi uygulanması doğru olmamıştır. Hüküm bu sebeple bozulmalıdır. Nevar ki düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/VII. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kabulü ile mahkeme kararının hüküm kısmı I. fıkra ikinci satırındaki “reeskont faizi” kelimelerinin karardan çıkartılarak yerine “yasal faizi” kelimelerinin yazılmasına, kararın değiştirilen bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.1.1982 Sayılı Kanunla değiştirilen 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 16.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.