YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2008/7346
KARAR NO : 2009/112
KARAR TARİHİ : 16.01.2009

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Dava, yanlar arasında yapılan ve … Noterliğince doğrudan düzenlenen 20.06.1996 tarihli ve 12289 Y.Numaralı “Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesine” dayalı olarak açılmış olup, gecikme tazminatının davalıdan tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın reddine yönelik olarak verilen 2005/141 esas ve 2006/359 Karar sayılı önceki hüküm, Dairemizin 28.11.2007 gün, 2006/7468 Esas ve 2007/7653 Karar sayılı ilâmı ile bozulmuş ve mahkemece bozma ilâmına uyulmuştur. Bozma ilâmına uyulmakla taraflar yararına usulü kazanılmış hak oluşur. 09.05.1960 gün ve 21/9 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında açıklandığı üzere; mahkemece Yargıtay Dairesince verilen bozma ilâmına uyulması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak yine o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü meydana gelir.
Davada, yüklenici davalı şirketin “teslimde temerrüdünün” gerçekleştiği 22.02.1998 ilâ 28.01.2005 tarihleri arasındaki süre için yanlar arasındaki sözleşme hükümlerine göre toplam 20.000,00 TL gecikme tazminatının tahsili istenmiştir. Mahkemece, 31.03.2006 tarihli bilirkişi tarafından sunulan rapor hükme dayanak alınmıştır. Bu bilirkişi raporunda dava tarihi aşılarak 10.06.2005 tarihine kadar gecikme tazminatı hesaplanmıştır. Davanın yargılaması sırasında ve 24.05.2005 tarihinde davacı tarafa, davalı şirketi temsilen 6.000,00 TL… tarafından ödenmiş olduğuna ilişkin aynı tarihli para makbuzunun doğruluğu tarafların da kabulündedir. Mahkemece yukarıda belirtilen bilirkişi raporunda açıklanan 25.818,81 TL gecikme tazminatı tutarından ödenen 6.000,00 TL’ nin mahsubu yapılarak 19.818,81 TL’ nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

HUMK’ nın 74. maddesi hükmü gereğince, davada istenenden fazlaya karar verilemez. Oysa, az yukarıda değinildiği üzere; mahkemece talep aşılarak dava tarihinden sonraki ve 10.06.2005 tarihine kadar hesaplanan gecikme tazminatına hükmedilmesi doğru olmamıştır. Diğer yandan, 6.000,00 TL tutarındaki ödeme, dava olunan tazminat alacağına mahsuben yapılmış olduğu halde, mahkemece hükme dayanak alınan bilirkişi raporundaki toplam tazminat tutarından mahsubunun yapılması da doğru değildir.
Mahkemece yapılacak iş; 01.03.1998 ilâ 28.01.2005 dava tarihine kadarki gecikme tazminatının, 31.03.2006 tarihli rapora göre hesaplanması ve bulunacak miktardan 6.000,00 TL’ nin mahsubu yapılarak, kalan miktarın davalıdan tahsiline ve ödenen 6.000,00 TL tutarındaki tazminat hakkında da “davanın konusu kalmadığından, karar verilmesine yer olmadığına karar vermekten ibaret olmalıdır.”
Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.
SONUÇ:Yukarıda (1) bendde belirtilen nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine; (2) bendde açıklanan sebeplerle diğer temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı şirket yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 16.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.