YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/1100
KARAR NO : 2009/2930
KARAR TARİHİ : 20.05.2009

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –

Dava, 6183 Sayılı Yasanın 79. maddesinden kaynaklanan menfi tesbit istemine ilişkin olup, mahkemece verilen davanın kabulüne dair karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davalı bakanlığa bağlı, Ankara Cumhuriyet Vergi Dairesi Müdürlüğü’nün 19.07.2006 tarihli haciz bildirisi davacı 3. kişi şirkete 19.07.2006 tarihinde tebliğ edilmesine rağmen davacının yapılan bu haciz bildirisine 79. maddede öngörülen yasal sürede itiraz etmediği, bu nedenle haciz bildirisinde gösterilen tutarın zimmetinde sayıldığı, iş bu davanın da bu yasal karinenin aksinin ispatı için açıldığı sabittir. Ancak bu duruma sebebiyet veren tarafın davacının kendisi olduğu ortadır. Somut olayda davalının davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden sözedilmesi mümkün bulunmamaktadır. Bu itibarla davalının vekâlet ücreti ile yargılama giderlerinden sorumlu tutulması imkânı yoktur. Belirtilen hususlara aykırı şekilde davalı idarenin yargılama giderleri ile vekâlet ücretinden sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu sebeple bozulması gerekmekte ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca mahkeme kararının hüküm fıkrasının (4.) bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına, yerine “Davanın açılmasına davalı yanca sebebiyet verilmediğinden davalının yargılama gideri ve vekâlet ücretiyle sorumlu tutulmasına yer olmadığına, davacı yanca yapılan giderlerin kendi üzerinde bırakılmasına” cümlesinin yazılmasına, hükmün değiştirilen bu yeni şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.1.1982 Sayılı Kanunla değiştirilen 492 Sayılı Harçlar Kanununun 13. maddesine eklenen (J) bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, 20.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.