YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/1576
KARAR NO : 2009/3407
KARAR TARİHİ : 08.06.2009
Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, davacı yüklenicinin hakedişi alacağından davalı iş sahibi tarafından ceza koşulu olarak kesilen 3.106,10 YTL alacağın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.
Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 2.963,10 YTL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiş ve verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Yanlar arasında adî yazılı şekilde yapılan ve davacı tarafından yüklenici; davalı tarafından ise, iş sahibi sıfatlarıyla imzalanan 19.06.2006 günlü sözleşme gereğince; yüklenici davacı şirket, 1700 adet yün kazağın 35.700,00 YTL götürü bedelle imalîni yüklenmiştir (Söz.m.5.6). Sözleşmenin 10. maddesinde; sözleşmenin süresi, işe başlama tarihinden itibaren 35 takvim günü olarak kararlaştırılmıştır. 1700 adet yün kazağın teslim süresinin başlangıcı olan 20.06.2005 tarihinden itibaren 20 gün içinde 850 adetinin, geriye kalan 15 günlük süre içinde de 850 adetinin davalı iş sahibine, sözleşmenin 11.3 maddesi hükmü gereğince (2) parti halinde 11.1 maddesi hükmünde gösterilen yerde teslim edileceği tarafların da kabulündedir.
Somut olayda, sözleşme konusu yün kazakların 24.07.2006 tarihinde davalıya teslimi gerekirken haklı bir gecikme sebebi olmaksızın, 21.11.2006 tarihinde teslim edildiğinin kabulü ile davalı tarafından, sözleşmenin 17. maddesi gereğince 118 günlük süre için sözleşme bedelinin %01 oranında gecikme cezası hesaplanarak toplam 4.212,60 TL ceza koşulu alacağı, davacının hakediş alacağından, mahsup edilerek davacıya ödenmemiştir. Davada ise, yüklenici davacı şirket ise gecikme süresinin 31 gün olabileceğini ve bu süre için davalının 1.106,70 TL ceza tahakkuk ettirebileceğini kabul ederek hakedişinden fazladan kesilen 3.106,10 YTL’nin tahsilini istemiştir.
Borçlar Kanunu’nun 355. maddesinde tanımlandığı üzere; niteliğince bir “eser” sözleşmesi olan yanlar arasındaki sözleşmenin 17. maddesince kararlaştırılan ceza koşulu, aynı Kanunun 158/II. maddesi hükmü gereğince, “ifaya ekli ceza koşulu” niteliğindedir. Dosya kapsamındaki toplanan tüm deliller ve sözleşme hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; gecikmenin haklı sebeplerinin davacı yüklenici tarafından yasal delillerle kanıtlanmadığı ve davalı iş sahibi tarafından (118) günlük gecikme süresi için tahakkuk ettirdiği ceza koşulu tutarının doğru olduğu sonucuna varılmaktadır. Bu sebeplerle, mahkemece yetersiz bilirkişi raporu hükme dayanak alınarak yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. O halde, mahkemece davanın reddine karar verilmelidir.
Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.
SONUÇ;Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 08.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.