YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/1675
KARAR NO : 2010/1326
KARAR TARİHİ : 09.03.2010

Davacılar … vs. ile davalı … Elek.İnş.Nak.Teks.Turz.San.Tic.Ltd.Şti. arasındaki davadan dolayı Ankara 21. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 12.11.2008 gün ve 2007/235-2008/391 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

14.7.2004 gün ve 5219 Sayılı Yasanın 2 A maddesinin c fıkrası ile HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2008 tarihinden itibaren 1.250,00 TL’ye çıkarılmıştır.
Ankara 21. Asliye Hukuk Hakimliğinin kararı 12.11.2008 tarihlidir. Davada her bir davacı için 928,75 TL’nin tahsili talep edilmiş, davacılardan …, … ve… yönünden açılan davanın reddine, diğer davacılar yönünden davanın kısmen kabulü ile davacı … için 279,00 TL, davacı … için 332,00 TL, davacı … için 332,00 TL, …için 332,00 TL, … için 451,00 TL’ye hükmedilmiştir. Davada kabul ve reddedilen miktarlar nazara alındığında mahkeme kararı taraflar yönünden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün ve ¾ Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca’da temyiz isteminin reddine karar verilebilir. Bu nedenle tarafların temyiz istemlerinin reddi gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekili ile davalı vekilinin temyiz istemlerinin, mahkeme hükmünün kesin olması yönünden REDDİNE, istek halinde temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harcının temyiz eden taraflara geri verilmesine, 09.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.