YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/2613
KARAR NO : 2009/3363
KARAR TARİHİ : 05.06.2009

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, maddi ve manevi tazminat istemleriyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Davacı dosyaya verdiği 15.02.2007 tarihli dilekçesinde toplam 1.150,00 TL’nin hakkı olan tazminat miktarından düşülmesini istemiştir. Bu beyan davalı şirket yararına olup, davacıyı bağlar. Mahkemece davacı yararına maddi tazminat karar altına alınırken, davacının kabul ettiği 1.150,00 TL’nin düşülmemesi doğru olmamıştır.
3-Borçlar Kanunu’nun 49. maddesi uyarınca şahsiyet hakkı hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğrayan kişinin manevi tazminat isteme hakkı mevcuttur. Somut olayda davacının şahsiyet hakkının hukuka aykırı bir şekilde tecavüze uğradığı iddia ve ispat edilmemiştir. Davacıya ait malın zarar görmesi davacı yararına manevi tazminat verilmesini gerektirmez. Mahkemece bu durum gözden kaçırılarak manevi tazminat isteminin şartları oluşmadığından reddi yerine, kısmen kabulüne karar verilmesi de hatalı olmuştur.
Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.
SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) ve (3.) bentler uyarınca kararın davalı yüklenici şirket yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 05.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.