YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/4887
KARAR NO : 2009/7192
KARAR TARİHİ : 28.12.2009

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, imalât bedelinin tahsili için yapılan ilâmsız icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle icra takibinde %48 oranında istenen ticari faiz avans faizi niteliğinde olup takibin %48 oranını geçmemek üzere değişen oranlarda avans faizi uygulanmak suretiyle devam edeceğinin tabiî bulunmasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu düzenlenen ve hükme esas alınan 23.12.2007 tarihli raporda faturada belirtilen yedek parça ve bakım masraflarının rayice uygun olduğu belirtilmiştir. 14.08.2004 tarih 37161 sayılı faturanın ilk 9 kalemindeki malzeme ve bakım masrafları 1.345,00 TL olup buna %18 KDV eklendiğinde 1.586,80 TL olmaktadır. Bu miktara raporda hesaplanan zincir, zincir tamiri ve zincir kilidi bedeli ve işçilik toplamı 5.298,20 TL eklendiğinde davacı alacağı 6.885,00 TL olduğundan icra takibinin bu miktar üzerinden devamına karar verilmesi yerine yedek parça ve bakım masraflarıyla ilgili miktar gözden kaçırılarak daha az miktar üzerinden iptâl kararı verilmesi doğru olmamıştır.
Öte yandan, davacının icra takibinde kötüniyetli olduğu kanıtlanamadığı ve İİK’nın 67/II. maddesindeki koşullar gerçekleşmediği halde, davacının kötüniyet tazminatıyla sorumlu tutulması da usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.