YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/6237
KARAR NO : 2009/7164
KARAR TARİHİ : 25.12.2009

Davacı … Tasarın Proje Mim.Turz.Tic.Ltd.Şti. ile davalı T.C.Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı (Emekli Sandığı Genel Müdürlüğü) arasında çıkan anlaşmazlığın çözülmesi için seçilen …, … ve …’dan oluşan Hakem kurulu tarafından verilen 23.11.2007 tarihli ve 2007/1236 D.iş sayılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş ve dosya Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesince 13.03.2008 tarihli yazı ile gönderilmiş, duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat … ile davalı vekili avukat … ve avukat …. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu’nun 28.1.1994 günlü ve Esas 1993/4, Karar 1994/1 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında taraflar tahkim sözleşmesi veya şartında hakemlerin, uyuşmazlığı maddi hukuk kurallarına göre çözümlenmelerini öngördükleri takdirde, buna aykırı karar verilmesinin temyiz nedeni oluşturacağı kabul edilmiştir. Taraflar arasındaki hakem şartında, (sözleşmede) uyuşmazlığın Türk Maddi Hukuk kurallarına, kanunlara ve sözleşmelerine göre çözümlenmesi kabul edilmiştir. Bu nedenle temyiz konusu karar HUMK.nun 533. maddesinde sayılan nedenlerle ve yasa ve sözleşme hükümlerine aykırılıklar halinde de bozulabileceğinden dosya ve temyiz nedenlerinin bu doğrultuda incelenmesi gerekli görülmüştür;
Dosyadaki bilgilere, toplanan delillere, sözleşme ve yasa hükümlerine, hakemlerce Dairemizin bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonucunda verilen kararda bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul, yasa ve sözleşmeye uygun bulunan hakem kararının ONANMASINA, 550,00’şer TL duruşma vekâlet ücretinin taraflardan karşılıklı olarak alınarak, diğer tarafa verilmesine, 5502 Sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanunu’nun 36. maddesi gereğince Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı harçtan muaf olduğundan davalı Kurum’dan harç alınmasına yer olmadığına, 25.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.