YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2009/6980
KARAR NO : 2010/465
KARAR TARİHİ : 02.02.2010

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, maddi tazminat tahsili istemiyle açılmış; mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin davalılar …, … ve … hakkındaki karara yönelik tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı vekilinin davalı … İnşaat Nakliyat Ticaret Ltd. Şti. hakkındaki karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:
Davacı vekili davacı Bakanlık ile davalı … İnşaat Nakliyat Ticaret Ltd. Şti. arasında yapılan 03.04.2001 tarihli sözleşme ile Aksaray müzesinin yapılması işini anılan şirketin yüklenmiş olduğunu; ancak, yüklenici şirketin temerrüdü sebebiyle aralarındaki sözleşmenin fesih olunduğunu bildirerek, yüklenici şirketin yaptığı işlerin ayıplı yapılmış olduğu iddiasıyla 139.284,62 TL maddî tazminatın tahsilini dava etmiştir. Mahkemece, bir yıllık haksız fiil zamanaşımının dolmasından sonra davanın açılmış olduğu gerekçesiyle, yüklenici şirket hakkındaki davanın da zamanaşımı yönünden reddine karar verilmiştir.
Davalı şirket ile davacı arasında yapıldığı bildirilen 03.04.2001 tarihli sözleşme, dosya kapsamına sunulmamış ise de; davacı tarafın açıklamaları ve dosya kapsamındaki bilgi belgeler birlikte değerlendirildiğinde; davalı şirket ile davacı arasındaki akdî ilişkinin, Borçlar Kanunu’nun 355. maddesi hükmünde tanımlandığı üzere, niteliğince bir “eser sözleşmesi” olduğu sonucuna varılmaktadır. Borçlar Kanunu’nun 126/4. maddesi gereğince, eser sözleşmesinden doğan bütün davalar, beş yıllık zamanaşımına bağlıdır. Ancak, yüklenicinin bile bile veya ağır kusuru ile sözleşmeyi hiç veya gereği gibi yerine getirmemesi, özellikle ayıplı malzeme kullanması ya da ayıplı iş meydana getirmesi yüzünden açılacak davalar,
Borçlar Kanunu’nun 125. maddesinde yer alan on yıllık zamanaşımı süresine tabidir. O halde; mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar dikkate alınmadan bir yıllık zamanaşımı süresinin geçmiş bulunduğu gerekçesiyle davalı yüklenici şirket hakkında davanın zamanaşımı yönünden reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.
Mahkemece yapılacak iş; davalı yüklenici şirket hakkındaki davanın esasına girilerek; tarafların yasal tüm delilleri toplanıp değerlendirilmek suretiyle, varılacak sonuç itibariyle uyuşmazlık çözüme bağlanmalıdır. Açıklanan sebeplerle davalı şirket hakkındaki karar bozulmalıdır.
SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde belirtilen nedenlerle davalılar …, … ve … hakkındaki karara yönelik davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine; (2.) bendde açıklanan sebeplerle, yüklenici davalı şirket hakkındaki davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davacı yararına BOZULMASINA, 02.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.