Yargıtay Kararı 15. Hukuk Dairesi 2010/2049 E. 2011/1718 K. 22.03.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/2049
KARAR NO : 2011/1718
KARAR TARİHİ : 22.03.2011

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

– K A R A R –

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, kalan iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatının ödetilmesi istenmiş, mahkemece kısmen kabule dair verilen karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Mahkemece, reddedilen asıl alacak kısmı üzerinden %40 oranında kötü niyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine karar verilmiştir. İİK’nın 67/II. maddesi uyarınca takibinde haksız ve kötüniyetli görüldüğü takdirde borçlunun istemi halinde alacaklının tazminatla yükümlü kılınabileceği öngörülmüştür. Somut uyuşmazlıkta ise davacı alacaklının takip konusu yaptığı alacağın bir kısmını talep etmekte haksız olduğu tesbit edilmekle beraber dosya kapsamında kötüniyetli olduğunu gösteren herhangi bir delil ileri sürülememiştir. Bu itibarla yasal şartları oluşmadığından davacı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi yerinde görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiş ise de düşülen bu hatanın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın, HUMK’nın 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile mahkeme kararının hüküm fıkrasının 4. bendinin ikinci ve üçüncü satırlarında yer alan “reddedilen ve takibin iptâline karar verilen asıl alacak tutarı üzerinden ise %40 oranında hesaplanacak kötüniyet tazminatının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine” cümlesinin karardan tümüyle çıkartılarak yerine, “yasal koşulları oluşmadığından davalının kötüniyet tazminatı isteminin reddine” cümlesinin yazılmasına, hükmün değiştirilen bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 22.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.