YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/2180
KARAR NO : 2011/2084
KARAR TARİHİ : 05.04.2011
Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, eser sözleşmesinden doğan ödenmemiş iş bedeli alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle bilirkişinin mimar mühendis olduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Borçlar Kanununun “Müteahhidin Borçları” başlıklı 356. maddesinin son fıkrasında aksine adet veya anlaşma olmadıkça yüklenicinin eserin meydana getirilmesi için kullanılacak olan araç ve gereçleri kendisinin sağlamak zorunda olduğu hükmü getirilmiştir. Yanlar arasında yazılı sözleşme bulunmamakla birlikte davacının 30.08.2008 tarihli teklifinin davalı iş sahibince kabulüyle oluştuğu anlaşılan sözleşmenin dayanağı olan teklif mektubunda aksine bir hüküm bulunmadığı gibi davacı yanca akdin ifası için gerekli araç ve gereçlerin davalı iş sahibince temin edileceğinin kararlaştırıldığı da kanıtlanamamıştır. Sözleşme konusu binanın dış cephe mantolama işinde yapılması zorunlu olan iskele BK’nın 356/son fıkrasında belirtilen araç ve gereç niteliğindedir ve bunun yapılması ya da temin edilmesi davacı yüklenicinin sorumluluğundadır. Buna rağmen iskele yapım ve söküm bedelini davacı yüklenicinin ödemediği, davalı iş sahibi tarafından ödendiği anlaşılmaktadır.
Bu durumda davacının gerçekleştirdiği ve ödenmeyen iş bedelinden davacıya ait olup davalı iş sahibinin ödemek zorunda kaldığı 1.680,00 TL iskele bedelinin mahsup edilerek kalan miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,25 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 05.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.