YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/4106
KARAR NO : 2010/4949
KARAR TARİHİ : 04.10.2010
Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı-k.davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat … ile davalı-k.davacı vekili Avukat … …. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, hakediş alacağının tahsili ve teminatın iadesi, birleşen dava fazla ödemenin tahsili istemiyle açılmış, mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne birleşen davanın reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve birleşen dosyanın davacısı iş sahibi idarenin tüm, davacı birleşen dosyanın davalısı yüklenici şirketin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı yüklenici şirket vekili 168.379,32 TL kesin hesap alacağı ile 26.333,05 TL teminatın iadesi isteminde bulunmuştur. Hakediş alacağı isteminin 166.052,94 TL’lik kısmı kabul edilmiş, 2.326,38 TL’lik kısmı rededilmiştir. Mahkeme kararında reddedilen miktarın 28.659,43 TL olarak gösterilmesi ve bu miktar üzerinden iş sahibi idare yararına vekâlet ücreti verilmesi doğru olmamıştır.
3-Davaya konu yapılan teminatlardan 12.257,05 TL’si hakedişlerden nakit olarak kesilmiş, kalan miktarı teminat mektubunun nakte çevrilmesi sonucu idare eline geçmiştir. Bu durumda toplam 26.333,05 TL tutarındaki teminat alacağının idareden tahsil edilerek yüklenici şirkete verilmesine şeklinde karar oluşturulması gerekirken, teminatın davacıya iadesine karar verilmesi de hatalı olmuştur.
Kararın bu nedenlerle bozulması gerekirse de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/VII. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı ve birleşen dosyanın davacısı iş sahibi idarenin tüm, davacı-birleşen dosyanın davalısı yüklenicinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrası onuncu satırında yer alan “3.265,95” rakamı ile üçüncü satırındaki “28.659,43” rakamlarının karardan çıkarılmasına, yerlerine sırasıyla “575,00” ve “2.326,38” rakamlarının yazılmasına, 3. bent uyarınca kararın hüküm fıkrası dördüncü satırındaki “26.333,05 YTL tutarındaki teminatın davacıya iadesine” rakam ve kelimelerinin karardan çıkarılmasına, yerine “Hakedişlerden kesilen ve nakte çevrilen teminat mektubu tutarı olan 26.333,05 TL’nin idareden alınarak davacı yüklenici şirkete verilmesine” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı … İnş. Turizm Tic. Ltd. Şti.’ye geri verilmesine, 19.10.2005 gün 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi gereğince davalı-k.davacı … Genel Müdürlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 04.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.