YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/7159
KARAR NO : 2011/2148
KARAR TARİHİ : 08.04.2011
Davacı … ile davalı … arasındaki davadan dolayı … 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 07.04.2010 gün ve 2008/186-2010/91 sayılı hükmü bozan Dairemizin 25.04.2008 gün ve 2008/1407-2771 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
K A R A R –
Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca yapılıp, davacı arsa sahibine teslim edilmesi taahhüt edilen dükkanın, yüklenici tarafından yapılmamış olması nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece ıslahla artırılan miktar da dikkate alınarak davanın kabulüne dair verilen kararın davalı yüklenici vekilince temyizi üzerine Dairemizden verilen 28.09.2010 gün 2010/3631 Esas, 2010/4848 Karar sayılı bozma ilamına karşı davacı vekilince yasal süresi içinde karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.
1-Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Mahkemenin davanın reddine ilişkin olarak verdiği 04.12.2006 gün 2005/224 Esas, 2006/872 Karar sayılı kararın davacı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 25.04.2008 gün 2008/1407 Esas, 2008/771 Karar sayılı ilamında özetle; davalı tarafından yapımı üstlenilen dükkanın imar mevzuatı gereğince yüklenici temerrüdünden önce yapılmasına olanak yok ise objektif imkânsızlığın sözkonusu olacağı ve BK.’nın 117. maddesi hükmünce davalının sorumlu tutulamayacağı, ancak dükkanın yapımının yüklenicinin kusuru ile imkânsız hale gelmiş olması durumunda davalının BK.’nın 96. maddesi gereğince sorumlu tutulacağı belirtilerek bu hususta gerekli incelemeler yapılmak ve … 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2001/58 Esas, 2002/180 Karar sayılı dosyası kapsamındaki bilgiler de değerlendirilmek suretiyle sonucuna uygun bir karar verilmesi gereğine işaret edilmiştir.
Bozmadan sonra alınan teknik bilirkişi raporunda projede dükkan olarak bağımsız bir bölüm bulunmadığı ve objektif imkânsızlık sözkonusu olabileceği, davalı temerrüdünden önce sözü edilen dükkanın yapılmasında imar mevzuatına göre olanak bulunmadığı belirtilmiş ise de; imar mevzuatına göre imkânsızlığın yasal ve bilimsel gerekçesi açıklanmamıştır. Bunun yanında aynı taraflar arasında aynı tarihli sözleşmeye istinaden aynı
taşınmazda yapımı ve davacı arsa sahibine verilmesi taahhüt edilen II. bodrum kattaki dükkanın yapılmaması sebebiyle davacı arsa sahibi tarafından davacı yüklenici aleyhine … 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2001/58 Esas, 2002/180 Karar sayılı dosyasında açılan davada davalı yüklenici kusurlu görülerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve verilen karar derecattan geçerek kesinleşmiştir. Söz konusu davadaki dükkan ile eldeki dava konusu dükkanın ayrı bodrumlarda olması sebebiyle verilen karar bu dava için kesin hüküm teşkil etmez ise de; aynı inşaattaki dükkanların yapılmamasındaki yüklenicinin kusurlu olduğuna dair kabul, güçlü delil niteliğindedir.
Bu durum karşısında ve az yukarıda tarih ve sayısı belirtilen … 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin kararı ile kesinleşen davalı yüklenicinin imkânsızlıkta kusurlu bulunduğu olgusu karşısında uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olup delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmayan, usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekirken kesinleşen olgu gözden kaçırılarak bozulduğu bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebinin kabulü gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacının diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Dairemizin 28.09.2010 gün 2010/3631 Esas, 2010/4848 Karar sayılı bozma ilamının 2. bendinin kaldırılarak usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 409,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine, 08.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.