YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/477
KARAR NO : 2020/862
KARAR TARİHİ : 02.03.2020

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, yükleniciden haricen satın alınan bağımsız bölümün tapusunun iptâli ile tescili, mümkün olmadığı taktirde ödenen bedelin iadesi talebine ilişkin olup, mahkemece davanın yetki yönünden dava şartı noksanlığı sebebiyle usulden reddine dair verilen kararın taraflara tebliğine rağmen yasal süresi içerisinde yetkili mahkemeye gönderilmesi için başvuruda bulunulmadığından, davanın açılmamış sayılmasına dair verilen ek karar davalılar vekilince yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.
6100 sayılı HMK’nın 20/I maddesine göre, görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir. Yine HMK’nın 331/II. maddesine göre ise, görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder.
Yukarıda yer verilen yasal düzenlemeler gereğince, mahkemece HMK’nın 20. maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilirken, vekâlet ücretine ve
yargılama giderine ilişkin olarak da karar verilmesi gerekirken, bu hususta olumlu ya da olumsuz karar verilmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalılara iadesine,
karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 02.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.