YARGITAY KARARI
DAİRE : 16. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2756
KARAR NO : 2015/4093
KARAR TARİHİ : 09.11.2015

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Silahlı terör örgütüne üye olmamakla birlikte örgüt
adına suç işleme, 2911 sayılı Kanuna aykırılık, Silahlı
terör örgütü propagandası yapma
Hüküm : 1- TCK’nın 314/3 ve 220/6. maddeleri yollamasıyla
314/2, 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi, TCK’nın
220/6, 62, 53/1-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca
mahkumiyet
2- 2911 sayılı Kanunun 32/1. maddesi, TCK’nın 62,
50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet
3- 3713 sayılı Kanunun 7/2. maddesi, TCK’nın 62,
50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Tüm dosya kapsamına göre, davet edildiği toplantıya ve alana bir otobüsle gelen, akabinde adının anons edilmesiyle de otobüs üzerine çıkarak oradaki topluluğu zafer işareti yaparak selamlayan sanık bakımından, kolluk güçlerinin hiç bir engellemesi olmaksızın otobüsün gösterilerin yapıldığı alana gelmiş olması, kolluk güçlerinin dağılın uyarılarından önce veya sonra olay yerine geldiğinin her türlü kuşkudan uzak şekilde tespit edilememiş bulunması ve salt zafer işareti yapmanın propaganda suçunu oluşturmaması göz önüne alındığında unsurları itibariyle oluşmayan müsnet suçlardan beraati yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetine karar verilmesi,
2- Kabul ve uygulamaya göre de;
a- 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK’nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı CGTİK’nın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde infazda yetkiyi kısıtlayacak şekilde seçenek yaptırım olan adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
b- Sanık hakkında tayin olunan temel cezaya öncelikle TCK’nın 220/6. maddesinin 2. cümlesindeki indirim uygulandıktan sonra devamında 3713 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
c- 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesinde belirlenen terkin edilmesi gereken tutarlardan az olan yargılama giderinin, CMK’nın 324/4. maddesi uyarınca Devlet Hazinesine yüklenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.