Yargıtay Kararı 16. Ceza Dairesi 2018/1363 E. 2018/3166 K. 01.10.2018 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 16. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/1363
KARAR NO : 2018/3166
KARAR TARİHİ : 01.10.2018

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Kamu görevi nedeniyle öldürme, Kamu görevi nedeniyle öldürmeye teşebbüs etmek, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Askeri tesisleri tahrip
Hüküm : 1-Kamu görevi nedeniyle öldürme suçundan; 5237
sayılı TCK’nın 82/1-g, 31/3, 62. maddeleri uyarınca
mahkumiyet,
2-Kamu görevi nedeniyle öldürmeye teşebbüs etmek
suçundan; 5237 sayılı TCK’nın 82/1-g, 35, 31/3, 62.
maddeleri uyarınca mahkumiyet,
3-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; 5237
sayılı TCK’nın 109/2-3-a-b-c, 31/3, 62. maddeleri
uyarınca mahkumiyet,
4-Askeri tesisleri tahrip suçundan; 5237 sayılı
TCK’nın 307/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca
mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık müdafiinin duruşmaya gelmediği gibi, bir mazeret de bildirmediğinden duruşmasız olarak yapılan inceleme sonunda gereği düşünüldü;
1-Kamu görevi nedeniyle öldürme, kamu görevi nedeniyle öldürmeye teşebbüs etme ve Askeri tesisleri tahrip suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;
Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip sanığın suçlarının sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak vasfı tayin edilmiş, cezaları azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosya kapsamına göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, bu suçlara ilişkin hükümlerin ONANMASINA,
2- Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme ilişkin temyizlere gelince;
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eyleminin birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmiş olması karşısında sanık hakkında TCK’nın 43/2. maddesi delaletiyle 43/1 madde ve fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan kısmen re’sen de temyize tabi hükümlerin BOZULMASINA, 01.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.