YARGITAY KARARI
DAİRE : 16. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/2998
KARAR NO : 2019/1531
KARAR TARİHİ : 07.03.2019

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç Tarihi                : 06.04.2012
Hüküm                      : Yargıtay 16. Ceza Dairesinin 08.10.2015 tarih, 2015/4066 Esas, 2015/3230 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verilerek; TCK’nın 267/1, 43/2, 269/3-a, 62/1, 53/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi; bozma kararı doğrultusunda işlem ve uygulama yapmak, bozma kararında tartışılması istenen hususları tartışmak, bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak veya ilk kararda yer almayan daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak suretiyle verilen direnme kararı özde direnme kararı olmayıp bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir karar olduğu ve Mahkemece, Dairemizin 08.10.2015 tarih, 2015/4066 Esas, 2015/3230 Karar sayılı bozma kararına karşı direnildiği belirtilmiş ise de; 04.12.2014 tarihli ilk karardan farklı temyize tabi gerekçe ile yeni bir hüküm kurulduğu belirlenerek yapılan incelemede;
İftira suçunun oluşabilmesi için; failin yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat etmesi gerektiği, somut olayda; sanığın iddialarının suç işlemediğini bildiği kimseye suç atmak biçiminde olmayıp anayasal şikayet hakkını kullanma niteliğinde bulunduğu, iddiaların somut olaylara dayandığı anlaşıldığından, yasal unsurları itibariyle oluşmayan iftira suçundan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.