Yargıtay Kararı 16. Hukuk Dairesi 2010/3472 E. 2010/3814 K. 25.05.2010 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 16. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/3472
KARAR NO : 2010/3814
KARAR TARİHİ : 25.05.2010

MAHKEMESİ :AĞIR CEZA MAHKEMESİ

Çocuk teslimi emrine muhalefet etmek eyleminden borçlu …’ın üç ayrı eylemi sebebiyle ayrı ayrı İİK’nun 341.maddesi uyarınca 6 aya kadar tazyik hapsi ile cezalandırılmasına dair Kayseri 2.İcra Mahkemesinin 18.9.2009 tarihli ve 2008/1513 esas, 2009/1364 sayılı, 18.9.2009 tarihli ve 2009/433 Esas, 2009/1377 sayılı, 18.9.2009 tarihli 2009/434 esas, 2009/1378 sayılı kararlarına itirazların reddine ilişkin Kayseri 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2009 tarihli ve 2009/1037 müteferrik sayılı, 27.10.2009 tarihli ve 2009/1039 müteferrik sayılı, 27.10.2009 tarihli 2009/1038 müteferrik sayılı kararlarını kapsayan dosya incelendi.
Tebliğname ile, Kayseri l.Aile Mahkemesinin 20.6.2006 tarihli ve 2005/485 esas 2006/154 sayılı kararı ile çocuk ile baba arasında oluşturulan şahsi ilişki tesisi hükmünün Ankara 5.Aile Mahkemesinin 23.10.2009 tarihli ve 2009/1327 esas sayılı ara kararı ile tedbiren durdurulduğu gözetilerek itirazların kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemekle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 8.4.2010 gün ve 22026 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay C. Başsavcılığının 26.4.2010 tarihli ve KYB.2010/95505 sayılı tebliğnamesiyle talep edilmiş olmakla,
GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, borçlu hakkında başlatılan takibin dayanağını oluşturan ve müşteki ile çocuğu arasında şahsi ilişki tesisini de içeren Kayseri l.Aile Mahkemesinin 20.6.2006 tarihli ve 2005/485 esas, 2006/154 sayılı kararının, Ankara 5.Aile Mahkemesinin 23.10.2009 gün 2009/1327 esas sayılı ara kararıyla baba lehine verilen kişisel ilişkinin yargılama sonuçlanıncaya kadar durdurulmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi isabetsizdir.
Açıklanan nedenlerle Yargıtay C.Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine atfen düzenlendiği tebliğname, yerinde görülmekle Kayseri 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 27.10.2009 gün ve 2009/1037 müteferrik, 2009/1039 müteferrik, 2009/1038 müteferrik sayılı kararlarının 5271 CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,
Bozma üzerine 5271 sayılı CMK’nun 309/4-d maddesi gereğince yeniden uygulama yapılması gerektiğinden;
Borçlu …’ın İİK’nun 341. maddesi gereğince tazyik hapsi ile cezalandırılmasına yer olmadığına, hakkında kesinleşen mahkumiyet hükmünün çektirilmemesine, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 25.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.