YARGITAY KARARI
DAİRE : 16. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2011/3674
KARAR NO : 2012/1801
KARAR TARİHİ : 22.02.2012

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ
DAVA TÜRÜ : KADASTRO
KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:
Kadastro sırasında temyize konu 118 ada 11 parsel sayılı 308,99 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı … adına, 208 ada 14 parsel sayılı 183,05 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı … adına tespit edilmiştir. Davacılar …, … ve …, babalarından gelen miras payları bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 118 ada 11 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline, 208 ada 14 parsel sayılı taşınmazın tespitin iptali ile teknik bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen bölümünün eşit paylarla … mirasçıları …, …, …, … ve ölü … adına tapuya tesciline, geriye kalan bölümünün ise ölü … adına tapuya tesciline, ayrıca kısa kararda yer almamasına rağmen … mirasçılarından …, … ve …’in paylarını davalı …’ya bağışladığının kütüğün beyanlar hanesine şerhine karar verilmiş; hüküm, davalı … tarafından temyiz edilmiştir.
1- Davalı … dava konusu 118 ada 11 parsel sayılı taşınmaza ilişkin temyiz talebinde bulunmuş ise de; temyiz eden bu parselde tespit maliki olmadığı gibi bağımsız hak talebi ile davası ve müdahaleleri de bulunmamaktadır. Hükmü temyiz yetkisi davanın taraflarına ait olup 118 ada 11 parsele ilişkin davada taraf sıfatı bulunmayan davalı …’ın 118 ada 11 parsele ilişkin temyiz inceleme isteğinin REDDİNE,
2- Davalı …’ın 208 ada 14 parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava konusu 208 ada 14 parsel sayılı taşınmazın teknik bilirkişi raporunda (B) ile gösterilen kısmına ilişkin olarak gerekçeli kararın hüküm kısmının 4/b bendinde “taşınmazdaki miras hisselerinin … mirasçıları …, … ve … tarafından … oğlu 1955 doğumlu davalı …’a bağışlandığının kütüğün beyanlar hanesine şerh edilmesine” şeklinde karar verilmesine rağmen mahkemenin 21.01.2011 tarihli kısa kararında bu hususa dair hüküm kurulmadığından kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. Kısa karar ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık mahkemelere olan güveni sarsıcı nitelikte olup, 10.04.1992 günlü 1991/7-4 Esas-Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı 6100 sayılı H.M.K’nun 294, 297 ve 298/2. Maddeleri hükmü karşısında bozma nedeni oluşturmaktadır. Davalının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile 208 ada 14 parsele ilişkin hükmün BOZULMASINA, 22.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.