YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/16570
KARAR NO : 2016/10778
KARAR TARİHİ : 19.10.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I- Sanık …’nın temyiz istemi ile sanık … hakkında katılan …, … ve…’ya yönelik mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde:
7201 sayılı Tebligat Yasası’nın 11. maddesine göre, vekille takip edilen işlerde tebligatın vekile yapılması yasal zorunluluk olup, 13.06.2013 tarihinde vekaletnameli müdafii Av. … ‘a tebliğ edilen 04.06.2013 tarihli hükmü CMUK’nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 24.06.2013 tarihinde temyiz eden sanık …’nın ve mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 5320 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 2000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, sanık …’in temyiz istemlerinin 1412 Sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye kısmen aykırı olarak REDDİNE,
II-Sanık … hakkında katılan … ve Zeynep’e yönelik hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerek itibariyle infaz aşamasında mahallinde gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık …’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 19.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.