Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2015/18461 E. 2016/11201 K. 31.10.2016 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/18461
KARAR NO : 2016/11201
KARAR TARİHİ : 31.10.2016

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Sanığın katılana ait binanın duvarında asılı bulunan levhanın harflerini çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK’nın 142/1-e maddesinde tanımlanan tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, sanık hakkında hüküm kurulurken aynı Yasa’nın 141/1. maddesi uygulanmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık hakkında TCK’nın 141/1. maddesi ile belirlenen “1 yıl” temel hapis cezası üzerinden, TCK’nın 35/2. maddesi ile 3/4 oranında indirim yapılırken “3 ay” hapis cezası yerine “4 ay”, yine aynı Yasa’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması ile “2 ay 15 gün” hapis cezası yerine “3 ay 10 gün”, yine aynı Yasa’nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca “1.500,00 TL” adli para cezasına hükmedilmesi gerekirken “2.000,00 TL” adli para cezasına hükmedilmesi,
2-Seçenek yaptırım olan adli para cezalarının yerine getirilmemesi halinde 6545 sayılı Kanun’la değişik 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesi uyarınca infaz aşamasında resen uygulama yapılabileceği nazara alınmadan hüküm fıkrasında TCK’nın 52/4. maddesi gereğince ihtarat yapılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından cezanın hesaplanmasına ilişkin
TCK’nın 141/1. maddesi ile belirlenen “1 yıl hapis” temel cezası üzerinden, TCK’nın 35/2. maddesi ile 3/4 oranında indirim yapılırken “4 ay” hapis cezası yerine, “3 ay” hapis cezası, aynı Yasa’nın 62. maddesi ile 1/6 oranında indirim yapılırken “3 ay 10 gün” yerine ” 2 ay 15 gün”, yine aynı Yasa’nın 50/1-a ve 52/2. maddeleri uyarınca “2.000,00 TL” adli para cezası olarak belirlenen sonuç cezanın ” 1.500,00 TL” adli para cezası olarak belirlenmesi ve yine hükmün 5. parağrafında yer alan “ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin sanığa ihtarına (ihtarat yapıldı)” ilişkin kısmın hükümden çıkarılması suretiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.