YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/2005
KARAR NO : 2015/619
KARAR TARİHİ : 13.04.2015

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kilitlenmek suretiyle mahafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık… hakkında verilen kamu davasının tefrikine dair karar, temyizi kabil olmayıp itiraza tabi kararlardan bulunmakla; CMK’nın 264. maddesi hükmü de gözetilerek sanık müdafiinin bu karara ilişkin temyiz isteminin itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince değerlendirilip gerekli kararın verilmesi mümkün görülmüştür.
1-) Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
Sanığın park halindeki müştekiye ait otomobilin kapısına zarar verme şeklindeki eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 151/1. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının, sanığın sorgusunun yapıldığı 25/10/2001 gününden mahkumiyet hükmünün verildiği 19/07/2011 tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında mala zarar verme suçundan dolayı açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,
2-) Sanık … hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Hükümden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun hükümleri de gözetilerek yapılan incelemede;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
a)Ayrıntıları Ceza Genel Kurulu’nun 10/02/2009 tarih ve 2008/8-217-2009/19 ve 19/12/2006 gün ve 2006/1-319 Esas, 2006/302 sayılı Kararlarında açıklandığı üzere, 1 Haziran 2005 tarihinden önce işlenen suçlarda lehe olması nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın uygulandığı hallerde, hükmolunacak cezanın aynı Yasanın 58/6. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinin olanaklı bulunmadığının gözetilmemesi,
b)Hapis cezasının kanuni sonucu olarak “belirli haklardan yoksun bırakılma” hükmünün uygulanması sırasında, TCK’nın 53/l-c maddesi uyarınca, “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan” yoksunluğun, sanığın sadece kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, altsoyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde, altsoy ayırımı yapılmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verildiği gibi 53/1. maddenin diğer bentlerinde yazılı hak yoksunluklarının hangi süre ile uygulanacağının belirtilmemesi suretiyle infazda tereddüde neden olunması,
c)Yargılama gideri olarak hesaplanan 18,00 TL’nin CMK’nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20,00 TL’nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ve yargılama giderlerine ilişkin bölümlerin çıkarılarak, yerlerine ”TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” ve ”yargılama gideri olarak hesaplanan 18,00 TL’nin CMK’nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek hazineye yükletilmesine” cümlelerinin eklenmesi, hüküm fıkrasının 2-B-a bendinin tekerrür uygulamasına ilişkin en son paragrafının tümüyle çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.