YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/27166
KARAR NO : 2017/14579
KARAR TARİHİ : 23.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
1-22.05.2014 tarihli karar celsesine mazeret talebinde bulunan zorunlu müdafiin katılmaması, kararın bu celsede zorunlu müdafiin yokluğunda verilmesi, celse tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını ikmal etmemiş olduğu, bu itibarla 5271 sayılı CMK’nın 188/1 maddesine aykırı olarak zorunlu müdafiin yokluğunda karar verilerek suça sürüklenen çocuk …’ın savunma hakkının kısıtlanması,
2-Suç tarihinde kamunun kullanımına tahsis edilmemiş, atıl vaziyette bulunan, müşteki beyanına göre, kapı ve pencereleri bulunmadığından herkesin girip çıkmasına müsait hale gelmiş metruk hastane binasından asansör kapılarının çalınması şeklindeki sanık …’ın eyleminin TCK’nın 141/1. maddesindeki suça uyduğu gözetilmeksizin, aynı Yasa’nın 142/1-a maddesi uygulanmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
3-Sanık …’ın hastane binasındaki suça konu asansör kapılarını alarak suç yerinden ayrılıp kapıları arabaya yüklemiş götürmekte iken ihbar üzerine yolda yakalanmış olması gözönünde bulundurulmaksızın sanık hakkında hükmolunan cezadan koşulları oluşmadığı halde, TCK’nın 35. maddesi uyarınca indirim yapılması,
4-Suça konu 3 asansör kapısının suç tarihindeki değeri belirlenip tartışılmadan sanık … hakkında hükmolunan cezadan TCK 145. maddesi uyarınca indirim yapılması,
5-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK’nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında, suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi gereğince sanık …’ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,
6-5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanık ve suça sürüklenen çocuğun sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı olarak sorumlu tutulmaları gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk … müdafii ve sanık …’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, suça sürüklenen çocuk … açısından diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnamaye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK’nun 326/son maddesi gereğince sonuç ceza bakımından sanık …’ın kazanılmış hakkının korunmasına, 23.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.