Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2015/7821 E. 2015/2713 K. 25.05.2015 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2015/7821
KARAR NO : 2015/2713
KARAR TARİHİ : 25.05.2015

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:
I)Suça sürüklenen çocuk …’e yüklenen hırsızlık suçundan yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Hırsızlık suçuna konu eşyanın önem ve değeri, suçun işleniş biçimi ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak 5237 sayılı TCK’nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kalıp kalmadığının delilleri ortaya konulup tartışılarak bir sonuca varılmadan,yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması,
3- Yargılama gideri olarak hesaplanan 14.80 TL’nin, CMK’nın 324/4 maddesine 6352 sayılı Kanunun 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20 TL’nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
II) Suça sürüklenen çocuk …’e yüklenen mala zarar verme suçundan yapılan temyiz incelemesinde;
Hırsızlık suçunun konusunun otomobilin kendisi olması karşısında, bu araca hırsızlık suçu sırasında zarar verilmesinin mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının gözetilmemesi suretiyle bu suçtan açılan dava nedeniyle sanık hakkında beraat kararı verilmesi yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan …’in temyiz talebi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.