YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/1334
KARAR NO : 2017/14974
KARAR TARİHİ : 30.11.2017

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Yokluğunda hüküm verilen sanığa gerekçeli kararın MERNİS adresi ile aynı olan bilinen en son adresine önce normal yoldan tebliğat yapılması, bu tebligatın bila-tebliğ iade edilmesi halinde ise, 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasa’nın 21/2. maddesi uyarınca MERNİS adresine tebligat yapılması gerekirken, doğrudan MERNİS adresine 7201 sayılı Yasa’nın 21/2. maddesi uyarınca tebligat yapılması usulsüz olduğundan, öğrenme üzerine yapılan 27/11/2015 tarihli temyiz istemi süresinde kabul edilip, Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 02/12/2015 gün, 2014/307 Esas ve 2014/507 Karar sayılı temyiz isteminin redde ilişkin kararın kaldırılarak yapılan incelemede,
Suçtan zarar görenin kamu tüzel kişisi olması sebebiyle sanığın eyleminin uzlaşma kapsamında olmadığı gözetilerek yapılan incelemede;
Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Suça konu sökülen rayların suç tarihinde… Maden İşletmeleri tarafından söküldüğü ve atıl durumda olduğunun anlaşılması karşısında; rayların o an kamu hizmetine tahsis edilmemiş olması ve kamu kurumu bünyesinde bulunmadığından dolayı eylemin TCK’nın 141/1. maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeyerek TCK’nın 142/1-a maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.