YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/14
KARAR NO : 2019/2522
KARAR TARİHİ : 27.02.2019

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Kahramanmaraş Çocuk Mahkemesinin 11.12.2015 tarih ve 2015/559 Esas sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nun 141/1, 35, 31/2 ve 62/1 ve 50/3. maddeleri gereği 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, karar verildiği, suça sürüklenen çocuğun temyiz talebi üzerine hükmün, Dairemizin 21.06.2017 tarih ve 2017/2535 Karar sayılı bozma ilamı ile bozulması üzerine devam olunan yargılama sonucunda, suça sürüklenen çocuğun bu kez 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına bu cezanın TCK’nun 50/1-3, 52/2. maddeleri gereği adli para cezasına çevrildiği neticeten 4.500,00 TL adli para cezasına hükmedildiği görülmekle, ilk hükmü sadece suça sürüklenen çocuğun temyiz edip, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca 4.500.00 TL ceza yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı gözetilerek, infazın 1.500.00 TL adli para cezası üzerinden yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde fazla ceza tayini suretiyle kazanılmış hak kuralının ihlal edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk … müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasına sonuç cezanın belirlendiği bölümden sonra gelmek üzere “11.12.2015 tarihli hükmü sadece suça sürüklenen çocuk …’in temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca infazın 1.500,00 TL adli para cezası üzerinden yapılmasına” cümlelerinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.