Yargıtay Kararı 17. Ceza Dairesi 2019/3039 E. 2019/5153 K. 10.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/3039
KARAR NO : 2019/5153
KARAR TARİHİ : 10.04.2019

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa’nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun’a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk … ve müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 143, 35, 31/3 maddelerine göre belirlenen 4 ay 10 gün hapis cezasından aynı Kanunun 62. maddesi ile 1/6 indirim yapılması ile cezanın 3 ay 18 gün yerine 3 ay 16 gün olarak belirlenmesi ve buna bağlı olarak sonuç cezanın da noksan belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; isnat edilen suçların, suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve suçların nitelendirilmesinde usûl ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Hükümlerde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, taksitlendirilen adli para cezalarının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi durumunda kalan taksitlerin tamamının bir defada tahsiline şeklinde karar verilmesi,
2-5275 sayılı Yasa’nın 106/4. maddesi gereğince, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olan suça sürüklenen çocuğun, hükmedilen adli para cezalarını ödememesi halinde bu cezaların hapse çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk … ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümlerden “Adli para cezalarının taksitlerinden birinin zamanında ödenmemesi durumunda kalan taksitlerin tamamının bir defada tahsiline” ibareleri ile ödenmeyen adli para cezalarının hapse çevrilmesine ilişkin ibarelerin çıkarılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.