Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2005/12587 E. 2006/6495 K. 13.07.2006 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2005/12587
KARAR NO : 2006/6495
KARAR TARİHİ : 13.07.2006

Taahhüdü ihlalden sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; İİK.nun 340. maddesi uyarınca 1 ay hafif hapis cezasıyla hükümlülüğüne dair ( ÇANAKKALE ) İcra Ceza Mahkemesinden verilen 03.05.2005 gün ve 274 esas, 363 karar sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından 25.11.2005 günü daireye gönderilmekle incelenip gereği düşünüldü:
5349 sayılı Kanunun 3., 5326 sayılı Kanunun 24. ve TCK.nun 52. maddelerine dayanılarak, henüz hüküm kesinleşmeden mahkemenin el çekmiş olduğu davayı yeniden ele alarak hükmolunan 1 ay hafif hapis cezasının idari para cezasına dönüştürülmesine dair verdiği 07.07.2005 günlü ek kararın hukuken geçersiz ve hükümsüz olduğu kabul edilerek, 10.05.2005 günlü mahkumiyet hükmüne yönelik olarak yapılan temyiz isteğinin incelemesinde :
1.) Ceza Genel Kurulu’nun 2001/16 – 181 esas, 2001/200 karar sayılı ve 19.10.2001 günlü kararında da belirtildiği üzere, haciz sırasında bulunulan ödeme taahhüdünde, taahhüdün düzenlendiği tutanakta borç miktarının tüm fer’ileriyle birlikte dökümlü biçimde hesaplanıp rakamsal olarak açıkça gösterilmemesi nedeniyle taahhüdün hukuken geçerli olmadığı, böylece atılı suçun oluşmadığı gözetilmeden yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,
2.) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinde “zaman bakımından uygulama”, 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 9. maddesinde ise “ lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul” kurallarının düzenlenmesi, aynı kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlükten kaldırılmış olması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu, 5358 sayılı İcra ve İflas Kanunununda Değişiklik yapılmasına Dair Kanun ve anılan kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında ;
5237 sayılı Kanunun 7. ve 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca sanığın hukuki durumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve 5358 sayılı İcra ve İflas Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeblerden dolayı ( BOZULMASINA ), 13.07.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.