YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/2249
KARAR NO : 2006/3686
KARAR TARİHİ : 24.04.2006

MAHKEMESİ :Bandırma Asliye 1.Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı Şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-

Davacı vekili davalı … adına kayıtlı ve idaresinde bulunan … plakalı aracın müvekkili şirkete ait … plakalı araca çarpması nedeniyle araçta meydana gelen 4.035.292.015 TL hasar bedelinin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalı Sigorta şirketi vekili davacıya ait aracın kasko sigortacısı olduğunu, sürücünün alkollü olması nedeniyle hasar bedelinin poliçe teminatı dışında kaldığını davanın reddini savunmuştur.
Davalı … vekili kusur oranı ve hasar miktarını kabul etmediklerini müvekkiline ait araçta meydana gelen 583.350.700.TL hasar bedelinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davacı-karşı davalı şirketen tahsilini talep etmiştir.
Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre … Gıda San Tic.A.Ş’nin açtığı davanın HUMK.nun 409. maddesi gereğince açılmamış sayılmasına, karşı davanın kısmen kabulü ile 182.205.861.TL’nin 3.4.2002 tarihinden itibaren yasal faizi ile karşı davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

../…

-2-
2006/2249
2006/3686

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin asıl davaya ilişkin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı vekilinin karşı davaya ilişkin temyiz itirazlarına gelince 21.7.2004 tarih 25529 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 sayılı kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.000.000.000.TL’ye çıkarılmıştır. Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün ¾ sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’cada temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA aşağıda dökümü yazılı 100.YTL kalan onama harcının temyiz edenden alınmasına, 25.4.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.