Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2006/3507 E. 2006/5569 K. 19.06.2006 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/3507
KARAR NO : 2006/5569
KARAR TARİHİ : 19.06.2006

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVACI-K.DAVALI:…

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı-karşı davalı vekili, davalının sevk ve idaresindeki … plakalı aracıyla müvekkiline ait … plakalı aracına çarptığını belirterek hasar ve değer kaybı olarak toplam 6.333.00YTL’sı tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiş 28.3.2005 tarihli ıslah dilekçesiyle tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasını istemiştir.
Davalı-karşı davacı vekili, müvekkilinin kusursuz, tazminatın fazla olduğunu belirterek davanın reddini, müvekkilin aracındaki 500.00YTL hasar tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davacıdah tahsilini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporu gereğince davanın kısmen kabulü ile 1.950.00YTL’sı tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine, karşı davanın husumet yokluğundan ve ispat edilemediğinden reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Asıl dava yönünden reddedilen miktar üzerinden davalı yararına 4.12.2004 tarihli avukatlık asgari ücret tarifesinin 3.kısım 1.maddesi gereğince 525.960.000TL’sı nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken 350.00YTL’sı

hükmedilmesi doğru değil ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasının 4.bendindeki “… 350.00YTL ücreti vekaletin davacıdan alınıp davalıya verilmesine” tümcesinin çıkarılarak yerine “… 525.960.000TL’sı nisbi vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine” tümcesinin yazılarak hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
3- Davalı-karşı davacı vekilinin karşı dava yönünden temyiz itirazlarına gelince;
21.7.2004 tarih 25529 Sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK.nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.000.00YTL’sına çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı karşı-davacı vekilinin karşı dava yönünden temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddi gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenle davalı-karşı davacı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklandığı gibi hükmün düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 79.65.YTL kalan onama harcının temyiz edenden alınmasına 19.6.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.