Yargıtay Kararı 17. Hukuk Dairesi 2006/4328 E. 2006/7877 K. 16.10.2006 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/4328
KARAR NO : 2006/7877
KARAR TARİHİ : 16.10.2006

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:
-K A R A R-
Davacı vekili müvekkiline ait sevk ve idaresindeki … plakalı aracıyla yola tedbir alınmadan bırakılan davalılardan …’ya ait … …’in sevk ve idaresindeki … plakalı traktöre çarptığını belirterek hasar, değer kaybı ve kazanç kaybı olarak toplam 2.000.00YTL’sı tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, karşı davanın harcının yatırılmadığını, cevap süresi içinde açılmadığını ve davalının zararının sigorta şirketi tarafından karşılandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı … vekili, müvekkilinin kusursuz olduğunu, davacıya elden 350.00YTL’sı ödediklerini, bu şekilde anlaştıklarını belirterek davanın reddini, müvekkilinin traktöründe meydana gelen 580.00YTL’sı hasar bedeli ile yıkılan bahçe duvarı için 494.00YTL’sı tazminatın davacıdan tahsilini talep etmiştir.
Davalı … … davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece iddia, savunma toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu gereğince davacı … tarafından açılan davanın dosyadan tefriki ile yeni bir esasa kaydına ve yargılamanın bu esas üzerinden yürütülmesine, davacı … tarafından açılan davanın kısmen kabulü ile
215.10YTL’nin davalılar … … ve …’dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- 21.7.2004 tarih, 25529 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan ve aynı tarihte yürürlüğe giren 5219 sayılı kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK’nun 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.000.00YTL’sına çıkarılmıştır.
Temyize konu karar anılan yasanın yürürlüğünden sonra verilmiş ve davalı taraf için kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verebilir.
Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.
Davacının temyiz itirazlarına gelince;
2- Somut olayda davacı aracının tamir faturasını sunmadığından mahkemece hasar miktarına KDV eklenmemiş ancak 4.6.2004 tarihli bilirkişi raporuyla KDV yönünden hesaplama yapılmıştır. Davacı aracını tamir ettirdiğinde hasar miktarına yasa gereği KDV’de ödemek zorunda olduğundan KDV’nin de zarar kapsamında değerlendirilmesi gerekirken reddi isabetli görülmemiştir.
3- Davacı olay tarihinden itibaren yasal faiz talep ettiği halde bu konuda karar verilmemiş olmasıda doğru görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı … vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 16.10.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.