YARGITAY KARARI
DAİRE : 17. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2006/4360
KARAR NO : 2006/8119
KARAR TARİHİ : 06.11.2006

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya ait sevk ve idaresindeki … plakalı aracıyla müvekkiline ait 11316 nolu trene çarptığını belirterek 4.976.056.800TL’sı hasar tazminatının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.
Davalı … vekili, kusur oranı ve hasar miktarını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.
Davalı sigorta şirketi iflas ettiğinden Türkiye Sigorta ve … Şirketler Birliği 26.5.2004 tarihinde davacı kuruma poliçe limiti olan 750.00YTL’sını ödemiştir.
Mahkemece iddia, savunma toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporu gereğince davanın kısmen kabulü ile 3.988.483.000TL’sı tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı …’dan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, davalı iflas eden sigorta şirketi yönünden poliçe limiti ödenmiş olduğundan karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Davacı vekili, davalının 8/8 kusurlu olduğu yönündeki bilirkişi raporuna göre karar verilmesini talep etmekle davalı vekilinin müvekkili lehine 5/8 kusur oranının usulü kazanılmış hak oluşturduğu yönündeki temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi gerekmiştir.
2- Ceza mahkemesi dosyasındaki 20.5.2002 tarihli bilirkişi raporunda hemzemin geçide 62m uzaklıkta bulunan virajdaki ağaçların görüş mesafesini engellediği bildirilmiş, yine 2.1.2003 tarihli uzman bilirkişi heyeti de olayın meydana geldiği hemzemin geçidin trafik levhası ve bariyersiz olduğunu, 250-300m olması gereken görüş mesafesinin yetersizliğinin kazada etken olduğunu, geçidin uygun olmayan yerde yapıldığını karayolundan sorumlu idarenin olayda 3/8 oranında kusurlu olduğunu belirtmiştir. Hükme esas 5.3.2004 tarihli raporun ise hemzemin geçidin yeri, konumu, görüş mesafesi, ilgili idarelerin karayolu ile hemzemin geçitlerde beklenen özeni ve muhtemel tehlikeleri önleyecek tedbirleri alıp almadığı konusunda açıklık içermediği anlaşılmaktadır. Raporlar arasındaki çelişki de giderilmemiştir. O halde mahkemece kazanın olduğu hemzemingeçit ile karayolunda ilgili idarelerden beklenen özen ve tedbirlerin nelerden ibaret olduğu, geçidin meskün mahalde olup olmadığı, bariyer gerekip gerekmediği, görüş mesafesinin yasal sınırlara (250-300m) getirilmesi yönünden alınması gerekli tedbirler bulunup bulunmadığının araştırılması ve raporlar arası çelişkinin giderilmesi için Teknik Üniversitelerin Demiryolu Kürsüsü gibi uzman kuruluşlardan seçilecek 3 kişilik bilirkişi heyetinden ayrıntılı rapor alınarak varılacak sonuca göre karar vermek gerekir. Eksik incelemeye göre karar verilmesi isabetli görülmemiştir.
3- Hükmedilen tazminat içinde bulunan genel üretim giderleri idarenin devamlı arzettiği hizmetin karşılığı niteliğinde olup doğrudan zararla ilgisi yoktur. Kaldı ki zararın giderilmesi için yapılan işçilik giderlerine de hükmedildiğine göre genel üretim giderleri ile ilgili isteğin reddedilmemesi isabetli görülmemiştir.
4- Davalı sigorta şirketi adına yapılan 750.00YTL’sı ödemenin tazminat miktarından mahsubu ile faiz başlangıcının olay ve ödeme tarihine göre belirlenmemesi de doğru görülmemiştir.
5- Trenin kaza nedeniyle tamiri ile %20 oranında değer artışı gerçekleşeceğinden bu yöndeki değerlendirme doğru olmakla davacı DDY. vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair (5) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 6.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.